Viva la vida!

De wil om te leven
  is de kracht van het bestaan

Maar het is weinigen gegeven
   om levenslang te staan

Ik weet wat het is om te vallen
Ik weet van intens diepe pijn

Ik weet hoe mijn leven te vergallen

 door niet mezelf te zijn

En dan ga ik weer neer

 en weer en weer

en dan weer elke keer

 word de moeite,

 van het opstaan meer

ik stapel angst

ik stapel pijn

ik stapel woede

Hoe houd ik het klein?

Hoe kan ik leren, 

mijn emoties doseren?
Zodat ik niet weer val

 in zo'n intens diep dal?

De wil om te leven

 is de kracht van het bestaan

Wordt het mij ooit gegeven
 wat makkelijker op te staan?

en dan ga ik vast weer neer

 en misschien nog wel een keer

Maar het wordt makkelijker op te staan

met de kennis hoe er mee om te gaan

dan stapel ik ook blijheid

dan stapel ik ook vrijheid

dan stapel ik ook liefde

van de mensen om me heen

Dan leer ik te ontvangen

en te genezen de wond

met een blos op mn wangen
Leven!

Stabiel, gelukkig, gezond.

De wil om te leven
 is de kracht van het bestaan
Ik geloof weer in het leven
Mag ik nu alsjeblieft blijven staan?