Prioriteiten stellen is moeilijk.

Dit gedicht is echt persoonlijk. Toch durf ik hem te delen. Het is namelijk al een jaar geleden. En ik wil er wat mee zeggen. Vergeet nooit, dat God geen plékje, geen ról in jouw leven wil, zelfs niet de hoofdrol;  maar Hij wil jouw leven LEIDEN. De Regisseur zijn!

Zondagopmaandag: 
Als ik jou zie,
Verschijnt een glimlach op mijn gezicht
Kheb er over nagedacht
En weet precies waar dat aan ligt
Want als ik aan je denk,
Voel ik jouw armen om me heen
Jouw lippen op de mijne
en de muur om mij verdween.
Ik heb geen tranen meer
Ik voel me helemaal leeg
Ik had zo graag nog wat willen zeggen
Maar wat deed ik ? Ik zweeg
De afgelopen dagen
Waren een regelrechte ***
Het doet zo enorm veel pijn
En mijn grootste wens op dit moment
Is even bij jou te zijn.
En als je hier dan bent
Beloof ik met mn hart
Dat ik dan wel zal spreken
Dus..
Ik wacht op je. Met smart!

dinsdagavond: 
Maar Heere, wat bent U goed
Uw timing is perfect.
Ik was boos
en snapte het niet direct.

Maar U heeft me stil gezet
en me iets vertelt door alles heen
niemand mag belangrijker zijn
want U bent nummer 1!